Mijn droombus ombouwen tot camper in twee weken (deel 2)


Nu de basis erin zit en ik de vloer heb gelegd is het tijd voor het bouwen van alle frames. Op het moment van bouwen hadden mijn vriend en ik beiden corona en voelden we ons ontzettend ellendig. Maar omdat we haast hadden hebben we erdoorheen gewerkt.

Het keukenblok inclusief verdeelvakken voor keukengerei, de schoon en vuilwater jerrycans en de huishoudaccu. Daarnaast nog een schuiflade, gemonteerd met kogelladegeleiders. Het ziet er makkelijk uit, maar dit is nog best wel een gedoe. Alles moet haaks en op de milimeter goed afgemeten. Vooral voor het gedeelte hierna, want er komen in totaal drie klapdeurtjes in die met scharnieren bevestigd worden. Deze moeten naadloos in het frame vallen.. Gelukkig is mijn vriend iets meer van het nette werk dan ik haha šŸ™‚

De bank is gebouwd met daaronder twee schuifbakken, Ć©Ć©n voor de portapotti en Ć©Ć©n voor overige opslag. Ik heb hiervoor nooit schuiflades gehad en ik kan je vertellen dat dit echt een luxe is! Alles gaat zoveel sneller open en dicht. Helemaal voor het uitschuiven van het toilet (als je ’s nachts moet plassen) is het geweldig. Ook zitten alle deurtjes en de schuiflade van het keukenblok super netjes in het frame en begint het geheel ergens op te lijken.

Vervolgens heeft mijn vriend een dakraam in de bus gezet. We hebben al ervaring met het dakraam met ventilatiesysteem van fiamma, gekocht via schijndel de wit (de plek voor al je camper artikelen). En ondanks dat het erg gek is om iemand een gat in je dak te laten zagen, keek ik er erg naar uit om een tweede dakraam te hebben.

Deze dag stond in het teken van naaien, naaien en nog eens naaien. Ik ben een hele dag bezig geweest met het maken van de bankkussens en gordijnen. Dat eerste heb ik heel eigenwijs met de hand gedaan, ontzettend veel werk, maar ik had het gevoel dat het dan mooier zou lukken. Tegelijkertijd zijn mijn vriend en zijn vader bezig geweest met het aansluiten van een campingstekker contact punt en alle andere elektriciteit. Een heftig dagje zo!

Terwijl ik de hele dag aan het werk was, heeft mijn vriend in no time een bedframe met uitschuifsysteem en verdeelvakken in elkaar gezet. Super trots en blij dat het is gelukt, want de dag erna wilden we naar Frankrijk toe.

Het bed is voor mij in de breedte lang genoeg om in te kunnen slapen, maar als er iemand mee op reis gaat kan het bedframe uitgeschoven worden tot een kingsize formaat waarbij je in de lente ligt. In de vorige bus van mijn vriend lag ik altijd echt te krap in de breedte, ondanks dat het tweepersoons was. Nu kan ik heeerlijk comfortabel en lang uitgestrekt slapen! Daarnaast heeft mijn vriend ook nog de kozijnen op maat rondom mijn ramen gebouwd. De rest kan pas afgemaakt worden zodra mijn leeslampjes en ledjes binnen zijn, want die moeten daarin op maat worden gezaagd.

De bus is uiteindelijk met 10 dagen werk tot dit eindresultaat gebouwd. We hebben keihard gewerkt zodat we, voordat ik naar Zwitserland ging, nog een paar dagen op surftrip konden. Met bloed, zweet en tranen (en Corona) is het gelukt om de bus mega ver af te krijgen.

Ik ben echt super happy met het resultaat tot nu toe, dit voelt zo erg als mijn eigen fijne kleine gezellige busje! Het is natuurlijk nog niet helemaal af. Ik moet de keuken nog afmaken (afvoer, kraan etc), het plafond verder bekleden met houten latjes en dan moet alleen de laatste electra (de ledjes, leeslampjes en het bedieningspaneel) op de accu aangesloten worden. Maar daar ga ik nu lekker rustig mee verder wanneer ik genoeg zin en tijd heb. Alles wat ik nodig heb om op reis te gaan (en meer) zit er al in, dus ik ben dik tevreden!

Wil jij nou ook graag je busje ombouwen dan kun je altijd contact opnemen met mij of mijn vriend. Hij bouwt het liefst bussen om voor surfers en bedenkt hiervoor de meest handige indelingen zodat je al je surfboards mee kunt nemen. Maar ook als je niet surft denkt hij graag met je mee!

Omdat hij weet hoe leuk het is om deels zelf je bus om te bouwen, maar het gewoon erg lastig is en er veel bij komt kijken, kun je bij hem ook bepaalde onderdelen laten doen. Je kunt uit handen geven wat je zelf niet snapt of kan en de rest kun je alsnog zelf doen. Maar natuurlijk kan je hem ook compleet om laten bouwen. Voor inspiratie of vragen kun je op zijn instagram terecht (@surf.shack.vans).

Mijn droombus ombouwen in twee weken; deel 1 (de basis)


Weet je nog dat ik zei dat ik nooit een eigen bus om zou gaan bouwen? Nou daar kom ik even op terug, ik heb namelijk iets meer dan een maand geleden mijn droombus gevonden en binnen een week had ik mijn oude camper verkocht en de nieuwe bus aangeschaft. Hij was nog helemaal leeg en ik had twee weken voor ik ermee naar Frankrijk zou gaan en drie weken voordat ik ermee naar Zwitserland wilde met vrienden. Gelukkig bouwt mijn vriend al een tijdje bussen om (@surf.shack.vans op instagram) en hebben we in recordtijd de basics erin gezet. Ik zal in deze blog wat foto’s delen, met korte stukjes tekst van het proces tot nu toe.

Hieronder de foto van hoe ik de bus heb gekocht:

Het eerste wat ik heb gedaan is de vloerplaat eruit gehaald en opgeschuurd, de vloer geĆÆsoleerd en de eerste elektrische kabels getrokken. Dat laatste had ik nog nooit gedaan en het klinkt erg complex, maar eigenlijk is het heel simpel haha. Zoals je ziet, zag de bus er meteen een stuk netter uit al.

Vervolgens heb ik de grijze bumpers zwart gespoten, zoals gewoonlijk (deels) zonder netjes af te plakken en niet erg secuur maar goed van veraf ziet het er prima uit haha.

Daarnaast heb ik ook het plafond geƏsoleerd. Het isolatiemateriaal wat ik gebruik is van armaflex. Je kunt dit erg gemakkelijk opplakken (je krijgt het er alleen erg moeilijk weer af als je iets verkeerd doet haha). Ik heb een aantal stukken open gelaten voor het dakraam en andere werkzaamheden.

Hierna begon het schetsen (ik heb echt al duizenden schetsen gemaakt, maar dit was dan toch het uiteindelijke plan). Zoals je ziet hou ik ook de kosten bij voor de ombouw, zodat ik precies weet wat ik er nou echt in geĆÆnvesteerd heb. Voor de mensen die ook interesse hebben in het ombouwen van hun eigen busje, zal ik de uiteindelijke kosten nog wel delen in een blog zodra mijn bus compleet af is.

Zo dan is de basis nu gelegd en na het purren (isoleren met purschuim) kan het leuke gedeelte beginnen, namelijk de framebouw van de bank, het keukenblok en het bed. Hierover in de volgende blog meer!

Oude camper ingeruild voor mijn droombus!


Een jaar geleden heb ik een mitshubishi campertje gekocht en helemaal opgeknapt. Ik heb erin gewoond, ben ermee op reis geweest en ik heb er enorm van genoten. Toch heeft het nooit gevoeld als mijn droombus, ondanks dat ik hem helemaal cozy heb ingericht.

Ik ben al heel lang aan het zoeken naar mijn droombus, maar het is echt heel lastig om een leuke bus te vinden met niet teveel kilometers op de teller, in een goede staat. Ik val toch telkens weer voor die oude leukerds en die hebben nou eenmaal vaak haken en ogen. Dus ik had eigenlijk het idee een beetje opgegeven dat ik hem zou gaan vinden.

Tot er ineens een heel lief compact renault trafic busje met hoog dak op marktplaats verscheen. Ik heb meteen gereageerd en ben zo snel mogelijk gaan kijken. Het enige probleem was dat ik door al het reizen niet genoeg geld had om beide campers te behouden. Ik moest dus eerst mijn oude wegdoen, voor ik deze kon kopen. Erg spannend want je weet niet hoe snel je camper verkocht wordt en of de bus er tegen die tijd nog is.

Net nadat ik terug in Nederland was, had ik er al over nagedacht op mijn camper te verkopen. Dus toen heb ik mijn camper een beetje opgeknapt en een leuk kleurtje gegeven. Ik zette hem na het zien van deze bus meteen op marktplaats en had verwacht binnen een paar weken reactie te krijgen, maar meteen in de eerste paar uur had ik al 7 reacties van mensen die enorm geĆÆnteresseerd waren.

Ik was trouwens wel echt nog heel blij met de camper, ik reed er bijna dagelijks mee en dat voelde allemaal ook erg vertrouwd. Ik was stiekem best bang dat mijn volgende bus ineens een miskoop zou zijn en ik spijt zou krijgen dat ik deze weg had gedaan. Maar er waren wel echt een aantal dingen die ik niet zo chill vond op de lange termiijn. Er zaten wat roestplekken, de uitlaatpijp had een lek (die was wel gemaakt, maar toch), je hebt alleen je zijspiegels om in te kijken tijdens het rijden en de camper is gewoon erg breed. Dat laatste is vooral lastig als je op kleine weggetjes moet rijden waar ook nog eens tegenliggers komen. Ik wilde gewoon heel graag een kleine compactere camper.

Gelukkig viel mijn camper goed in de smaak en had ik hem binnen een week verkocht aan een stel meiden die ermee naar spanje wilden reizen, super leuk en voor mij ideaal want nu kon ik mijn nieuwe busje op gaan halen. Ik had een aanbetaling gedaan, zodat hij er zeker weten nog zou zijn en een dag later stond ie voor mijn deur!

Ik ben super blij met mijn nieuwe bus, ik heb tot dusver nog geen gekke dingen of plekken ontdekt. De onderkant ziet er goed uit en is nog hard (het is weer een oude uit 1991, dus ik had meer roest verwacht), hij rijdt super lekker, heeft veel ramen en ik ben gewoon echt verliefd op dit schattige model.

Maar nu kwam natuurlijk meteen het volgende stresspunt; de bus was helemaal leeg en moest binnen drie weken omgebouwd zijn, omdat ik naar zwitserland zou gaan met drie vrienden. Dit wist ik van te voren, dus ook daardoor heb ik erg getwijfeld of ik het wel moest doen. Ik had natuurlijk al een kant en klare camper waar vier personen in pasten. Maar mijn gevoel zei echt dat dit hem was en ik ben super blij dat ik ervoor ben gegaan!

Ik heb ooit gezegd dat ik nooit een bus zelf om zou bouwen, maar ik kon dit leuke bussie niet weerstaan. Samen met mijn vriend, die overigens naast zijn werk als surf instructeur ook bussen ombouwt (@surf.shack.vans), ben ik als een malle aan de slag gegaan. Je kunt meer lezen over hoe dat ging in de volgende blog šŸ™‚

Natuurlijke verzorging voor je haar: indiase kruiden of gewoon niet meer wassen?

Ik ben al een tijdje op zoek naar een manier om mijn haar beter en natuurlijker te verzorgen. Toen ik afgelopen winter op reis was ben ik helemaal gestopt met het wassen van mijn haar. Eenmaal thuis ben ik overgestapt op wassen met indiase kruiden. Aangezien ik natuurlijk leven op heel veel verschillende manieren onderzoek, leek dit me ook gewoon onderdeel van mijn zoektocht. In deze blog deel ik mijn ervaringen.

De hoeveelheid troep in shampoo
Als je je er eenmaal in verdiept kom je erachter dat er zoveel troep in shampoo en conditioner zit, zelfs in de zogenaamd “goede” producten in bio winkels etc. Door silliconen lijkt ons haar mooi glanzend en glad, maar eigenlijk is dit gewoon een soort plastic laagje wat zich over je haarvezels vormt en is je haar eronder alsnog enorm beschadigd. Dit laagje spoel je eraf met enorm bijtende shampoo en hierna gebruik je weer conditioner (en dit herhaal je constant).

Ik ben een jaar geleden overgestapt op producten zonder siliconen en parabenen. Ik gebruikte toen het merk Cantu voor krullend haar, maar ik vond dat mijn haar hier erg gek van ging zitten. Aan de ene kant krulde het enorm en aan de andere kant weer niet, dus dat was niet ideaal.

No poo methode
Ik stuitte hierna op de no poo methode wat inhoudt dat je je haar helemaal niet meer wast. Hierbij moet je er wel eerst voor zorgen dat je alle “slechte” shampoo resten die in je haar achterblijven eruitspoelt met een grof reinigend product (bijvoorbeeld dreft). In de maanden dat ik op reis was heb ik geĆ«xperimenteerd met de no poo methode en dit beviel me eigenlijk heel erg.

In het begin wordt je haar natuurlijk wat vet, maar dat hoort bij het proces (en wanneer kun je dit nou beter uitproberen dan wanneer je elke dag in de zee ligt). Uiteindelijk heb ik iets van drie maanden mijn haar niet gewassen en mijn haar was hier helemaal aan gewend. Toch leek het me ook wel een fijn idee om je haar en hoofdhuid met iets te kunnen reinigen..

Je haar wassen met indiase kruiden
Ondertussen had ik een blog gelezen over het wassen van je haar met natuurlijke (indiase) kruiden en toevallig deed een meisje uit de online community waar ik in zit dit ook. Mijn interesse was opgewekt en ik bestelde een starterspakket. Ik kreeg een potje met drie verschillende kruiden afgestemd op mijn haar, een potje lijnzaad gel (vochtinbrengend) en een blokje zeep waar ik huid en haar mee kon wassen. Dat laatste gebruik ik nooit, omdat je met een zuur na moet spoelen (azijn bijvoorbeeld) en ik heb niet echt zin om daar de tijd voor te nemen.

De kruiden ruiken een beetje naar groene thee, je kunt ze mengen met (thee)water en een paar druppels olie (olijf, kokos, zonnebloem). Hierna verdeel je het mengsel over je haar en laat het intrekken. Het is een groenbruin mengsel en ziet er niet geweldig uit, maar het reinigt je hoofdhuid en haar erg goed. Je haar ruikt erna neutraal, het wordt er niet zwaar van en ziet er schoon uit.

Conclusie
Ik heb toch het gevoel dat mijn haar eerder vet wordt als ik het weer heb gewassen met indiase kruiden, terwijl ik na het stoppen met wassen helemaal door die periode heen ben gegaan en mijn haar niet echt vet meer werd. Ik ga mijn potje kruiden nog opmaken, maar daarna stop ik weer met het wassen van mijn haar.

Dit keer is mijn doel om gewoon volledig te stoppen en nooit meer terug te gaan naar iets anders. Mijn gevoel zegt me dat je huid en haar zichzelf erg goed kunnen reinigen, en wat je dan ook gebruikt om het proces een handje te helpen doet uiteindelijk waarschijnlijk het tegenovergestelde.

Als je toch zelf wilt ontdekken hoe het is om je haar met indiase kruiden te wassen kun je kijken op de website natuurlijke haarverzorging. Hier staan super veel handige tips en ervaringen. Ook kun je hier de kruidenpakketten bestellen.

Van afgestudeerd kunstenaar naar online ondernemer

Ik ben vorig jaar afgestudeerd als autonoom beeldend kunstenaar. Als je me toentertijd had gevraagd of ik had verwacht een eigen online bedrijf op te zetten, had ik heel hard ‘NEE’ gezegd. Ik zag (en zie) mezelf niet als ondernemer.. Maar als je me nu vraagt of dit werk bij me past, dan zeg ik heel hard ‘JA’, want dit is dĆ© manier om je eigen regels op te stellen en onafhankelijk te zijn. Daarnaast kan je veel sneller financiĆ«le vrijheid voor jezelf creĆ«ren, dan wanneer je in loondienst blijft werken (of als kunstenaar aan blijft rommelen)

Ik ben altijd al eigenwijs geweest en heb altijd de dingen op mijn eigen manier willen doen, wat past er dan beter dan het opzetten van mijn eigen (online) business, waardoor ik alle tijd, ruimte en vrijheid heb om te doen wat ik leuk vind. Om te kunnen genieten van het leven, in plaats van mezelf rot te werken op een werkplek die me geen energie geeft. Om te kunnen reizen en werken (wat niet als werken voelt) tegelijkertijd. Werk waarbij ik nooit meer mijn wekker hoef te zetten en gewoon vanuit bed of vanaf het strand aan de slag kan. Dat is toch de ultieme droombaan?

En als je nu denkt, ja maar dat gaat mij niet lukken, of ik weet niet of dat online werken wel bij me past, of ik weet niet hoe ik moet beginnen.. dan kan ik je vertellen dat er onmogelijk veel mogelijkheden zijn om vanuit je eigen skills en passies een online business op te starten.

Ik heb de afgelopen 7 maanden in een mastermind gezeten, waarin ik alle kneepjes van het online werken heb geleerd van twee super getalenteerde en leuke mentors. Zij zijn zo’n 6 jaar geleden begonnen in de online wereld en hebben ondertussen meerdere online bedrijven. Ze reizen onbeperkt, wonen op de meest prachtige plekken hebben ondertussen meer geld dan ze nodig hebben. Omdat ze dit met iedereen willen delen helpen ze andere mensen, zoals ik, op weg naar diezelfde mogelijkheden.

Nou is het mijn ultieme droom om een stukje land kunnen kopen en daarop groentes en kruiden verbouwen. Ik wil in een tiny house wonen en een busje naast de deur hebben staan waarmee ik op reis kan wanneer ik wil. Ik wil redelijk zelfvoorzienend en duurzaam leven en ik wil me vooral bezig kunnen houden met alles waar ik gelukkig van wordt.

Ik hoef geen dure villa, zwembaden of mensen die voor me werken. Ik wil gewoon genoeg geld om vrij te zijn en mijn perfecte dag te leven, elke dag weer. Ik wil de tijd hebben om kunst te maken, zonder dat ik daarmee afhankelijk hoef te zijn van inkomsten. Ik wil vrienden uitnodigen om te komen eten, kunst en poƫzie avonden organiseren, kampvuren maken en natuurlijke speeltuinen bouwen. Ik wil puur genieten en mijn geluk kunnen delen met de mensen om me heen.

En daarnaast wil ik anderen begeleiden naar een vrijer leven, naar het creƫren van hun eigen droomleven. Want ondertussen weet ik dat het Ʃcht mogelijk is en ik wil zoveel mogelijk mensen in laten zien dat ook zij hun dromen achterna kunnen gaan.

We worden zo klein gehouden in deze maatschappij, geloven dat we niet meer kunnen veranderen van carriĆ©repad, dat het misschien al te laat is om iets anders te doen. We geloven niet meer in ons eigen kunnen, in hetgeen we allemaal kunnen bereiken als we het maar graag genoeg willen. Er wordt ons aangeleerd dat we naar school moeten om iets te bereiken, dat we in loondienst moeten of als zzp’er moeten ploeteren voor ons geld. Maar wanneer je een online bedrijf hebt en uiteindelijk steeds meer uit handen kunt geven, zul je zien dat je steeds minder hoeft te werken en steeds meer kunt leven!

Natuurlijk moet je er eerst geld, tijd en werk in stoppen, maar als je consistent bent en je doelen en dromen voor ogen houdt, als je vertrouwen blijft hebben in jezelf en je ideeƫn (want je hebt er genoeg) dan kun je ze allemaal echt realiseren. Het is belangrijk om te leren investeren in jezelf, iets wat ik heel lang heb uitgesteld, maar waar ik nu zo erg de waarde van in zie. Want ik heb in het afgelopen half jaar zo veel geleerd en ik ben zo erg gegroeid op een vlak waarvan ik dacht dat het niks voor mij zou zijn, en daar ben ik mega dankbaar voor!

Vanaf juni stroom ik door naar het volgende “level” binnen de mastermind waar ik 7 maanden geleden in gestart ben. De afgelopen maanden waren gericht op het shiften van je mindset en routine, leren hoe je je eigen personal brand opbouwt, netwerken en alle mogelijkheden in de online wereld ontdekken en uitvogelen wat jij wil gaan doen.

(een boek wat mijn mindset over business en sales heel erg heeft veranderd is The Underdog Advantage. Echt een aanrader als je in eerste instantie niks hebt met het hele ondernemerswereldje, maar wel wilt leren om online (locatie onafhankelijk) te werken en financiƫle vrijheid voor jezelf te creeƫren en ervoor open staat om anders te leren denken).

Sommige mensen zetten meteen al hun eigen business op in die eerste paar maanden van de mastermind, maar ik had het gevoel dat ik hier nog niet klaar voor was en heb me gefocust op high ticket referral marketing. Hierbij ga je samenwerkingen aan met beginnende bedrijven en ben je de middleman tussen klant en ondernemer.

Dat klinkt heel erg business achtig, maar in werkelijkheid ben je gewoon met heel veel mensen aan het kletsen. Je gaat in gesprek over iemands huidige situatie, hun dromen en verlangens, stelt veel vragen en kijkt dan of je ze daar kunt begeleiden door middel van een service die bij ze past en ze verder kan helpen op dat gebied.
Wanneer iemand begeleid wil worden, draag je ze aan bij iemand (een high ticket bedrijf) met wie je een samenwerking hebt. Daarnaast kies je als het goed is een samenwerking met een bedrijf uit, die bij jouw eigen interesses en passie aansluit, en wil je hen ook een klant doorsturen die bij ze past. Je levert dus eigenlijk een wederzijdse dienst en hiervoor ontvang jij een high ticket (hoge) commissie.

Je kunt er hierna voor kiezen om je handen er vanaf te trekken, maar het beste is natuurlijk om hierna nog betrokken te blijven bij zowel je lead (potentiĆ«le klant) als het bedrijf waarmee je samenwerkt. Je kunt enorm veel leren van het proces en hoe alles er achter de schermen aan toe gaat bij het runnen van een online bedrijf. Alles wat je hier leert kun je meenemen en gebruiken wanneer je je eigen online business op wil zetten. En dat is wat ik nu aan het doen ben, terwijl ik ondertussen een business plan aan het schrijven ben om mijn eigen service op te zetten. Met die service ga ik anderen helpen om hun weg naar vrijheid te vinden, op mijn eigen, eigenwijze manier šŸ™‚

Hoe onze terugreis in een nachtmerrie veranderde (deel 2)

Lees hier het vervolg op mijn vorige blog waarin ik vertel over onze ellendige terugreis na drie hele mooie maanden op reis!

Zelfde liedje, andere dag

Uiteindelijk hebben we drie dagen gereden, steeds kleine stukjes van Ć©Ć©n a twee uur. Het ging goed, gelukkig! En langzaamaan begon ons vertrouwen in de bus weer te groeien.
Tot de vierde dag, na een uur rijden en een korte stop bij een benzinepomp, viel de auto wƩƩr uit.Ik kon het bijna niet geloven, er is ook gewoon geen touw aan vast te knopen. De ene keer valt ie na 5 minuten uit en dan na 5 uur rijden pas.

Na twee uur wachten bij de pomp, werden we weer naar de Mercedes dealer gesleept (dit keer konden we gelukkig gewoon meerijden). We kwamen aan in het stadje Vitoria-Gasteiz en daar heb je allerlei verschillende afdelingen van mercedes-benz (de fabriek, de garage, kantoor etc.), opzich een goed teken.. Dat wekt toch meer vertrouwen dan de kleine onderbezette garage in Zamora. Na eerst bij de verkeerde locatie afgezet te worden, zijn we weer doorgereden naar de juiste locatie. De garage was alleen wel al dicht, dus werden we buiten het hek neergezet en moesten we de dag erna terugkomen.

Wij weer in de taxi naar een hotel en de ochtend erna rond 9u naar de dealer. We hebben uitgelegd dat we van de vorige dealer en garantie hebben gekregen dat de volgende reparatie kosteloos zou zijn (hier hebben we redelijk wat moeite voor gedaan). De medewerker gaf ons gelijk en ze zouden contact opnemen met de afdeling in Zamora. Na even wachten gaan ze zoals elke keer weer de bus uitlezen en proberen te achterhalen wat er mis is. We kozen er na een paar uur voor om naar het hotel te gaan.. We hebben al wel genoeg gewacht de afgelopen dagen dacht ik zo!

Alternatieven zoeken

Even een fast-forward; na 5 dagen vol met frustrerende belletjes en mails met vertalers, de dealer en de ANWB waren we nog geen steek verder. De communicatie en manier waarop we werden behandeld is ronduit belachelijk. Gelukkig hebben we uiteindelijk besloten contact op te nemen met het Nederlandse repratiƫringbedrijf Jachttrans (aanrader) en Mercedes-Benz Nederland, en hiermee waren de contactmomenten echt een verademing. Het is echt ongelofelijk hoe groot het verschil is qua service in het buitenland en in Nederland zelf.

We zaten er na de afgelopen 3!! weken compleet doorheen en het enige wat we nog wilden was NU naar huis. We zijn aarzelend gaan kijken naar vliegtickets, maar hiervoor moest enorm veel geregeld worden. Ten eerste moesten we regelen dat de bus naar Nederland gesleept zou worden, hiervoor moesten we natuurlijk ook de bus rijklaar maken en alle waardevolle spullen zoals surfboards etc. goed vastmaken. Daarnaast moesten we een geverifieerde reismand voor Lillie aanschaffen, zodat ze mee mocht in de cabine.

Met je huisdier in het vliegtuig

Even tussendoor: ik vind het echt niet okƩ om zomaar je huisdier mee te nemen in het vliegtuig, de stress die het oplevert is iets wat je niet licht op moet vatten.. Maar op dit moment zagen we geen andere optie. Het was gewoon een levensgevaarlijke situatie met de bus, die telkens gemaakt lijkt, maar dan toch weer uitvalt.

Gelukkig mag je bij Transavia je huisdier nog meenemen in de cabine, want in het ruim dat had ik echt niet gedaan. Ik zag al helemaal voor me hoe Lillie het na die vlucht had begeven en ik haar dood in haar mandje aan zou treffen. Ik wordt alweer naar als ik eraan denk.

Maar goed, een mandje dus.. Ik heb zo’n 35 minuten heen en 35 minuten terug gelopen naar een winkelcentrum waar ze een geschikt mandje zouden hebben. Er zijn een heleboel eisen verbonden aan zo’n mandje, waaronder de afmetingen. Na met drie verschillende medewerkers te hebben gesproken (in Spaans en gebrekkig Engels) lukte het dan toch eindelijk om duidelijk te maken wat ik nodig had. Alleen was het enige wat ik kon vinden een reismandje dat eigenlijk net te groot was. Dat leverde mij natuurlijk al enorm veel zenuwen op, want wat als ik bij het vliegveld niet door mocht? Maar goed, ik had niet zoveel keus en dus kocht ik hem maar gewoon.

Corona gezeik

Tijdens onze reis hebben we eigenlijk weinig last gehad van de hele corona situatie. Hierdoor hadden we helemaal niet nagedacht over het hebben van een corona reisbewijs.. Het is dat mijn vriend ermee kwam, anders was ik het oprecht vergeten. Wij zijn allebei niet gevaccineerd en daarom moesten we dus een test doen.

Op zich niet erg, maar toen ik een afspraak probeerde te maken kwam ik erachter dat je op het vliegveld bij Bilbao alleen ’s ochtends een snelle antigeentest kon doen. Wij vlogen om 21.00 ’s avonds pas. Ik heb nog gebeld om het te checken, maar vanaf een uur of 13.00 was de testservice gesloten. Normaal gesproken zou ik zeggen ik wacht wel gewoon zo lang op het vliegveld, jammer dan! Maar met een kat kan dat gewoonweg niet. Ze is oncomfortabel waardoor ze niet drinkt en eet, heeft daar geen kattenbak en het is gewoon een hele lange stressvolle zit. Terwijl als we zo laat mogelijk gaan, dat allemaal tot een minimum gebracht wordt.

Dus we moesten op zoek naar een testservice in Vitoria-Gasteiz. Er was er welgeteld Ć©Ć©n en telkens als we belden kregen we geen gehoor. Toen heb ik in het Spaans een mail gestuurd en gelukkig werkte dat uiteindelijk. Je moet natuurlijk ook rekening houden met het feit dat ie na 24 uur niet meer geldig is en dus hadden we maar Ć©Ć©n mogelijkheid; de ochtend waarop we gingen vliegen. Dus nu was het hopen dat de pech ons niet nĆ³g verder zou achtervolgen en we ineens positief zouden testen!
Gelukkig ging dat allemaal goed en kregen we een aantal uur na de test onze negatieve testuitslagen, waarna we nog even konden chillen, om vervolgens naar het vliegveld te gaan.

De vliegreis met Lillie

Pfff wat een gestress.. vliegen met je kat! Ik wilde alles zo goed mogelijk voor haar regelen en overal zo snel mogelijk doorheen, dus ik had me tot in de puntjes voorbereid. Maar als je uiteindelijk op dat vliegveld bent, gaat alles natuurlijk anders haha. Ik had sowieso al best lang niet meer gevlogen dus ik had geen idee meer hoe het allemaal werkte. Achja, gelukkig kwamen we overal doorheen zonder problemen. Ik zal in een andere (korte) blog wat meer vertellen over waar je op moet letten als je met je huisdier in de cabine wil vliegen.

De vlucht zelf is denk ik een van de meest verschrikkelijke twee uur uit m’n leven. Lillie bleef “rustig” en gaf geen kik, maar ik stond doodsangsten uit. Ik mocht haar niet op schoot houden, ze mocht alleen bij mijn voeten staan (in haar reismandje). Omdat ik haar wilde laten weten dat ik bij haar was en ze veilig was, heb ik de hele reis (Ja Ć©cht de hele reis) dubbelgevouwen gezeten om haar te kunnen aaien. Ik heb in lange tijd niet zoveel rugpijn gehad, maar ik wilde haar gewoon niet loslaten. Mijn vriend aaide me af en toe over m’n rug, maar hij ging ook helemaal slecht van de stress dus erg veel had ik niet aan hem op dat moment haha.

We waren de hele weg zo bang dat ze het niet zou overleven van de stress.. Ik weet niet of ik ooit nog een vliegreis op een positieve manier kan ervaren. Als je zo laag bij de grond zit de hele vlucht, voel en hoor je pas wat een geschud en gerammel er allemaal wordt veroorzaakt. Elk beetje turbulentie voelde alsof we neer gingen storten.. Gelukkig is alles “goed” gegaan en hebben we het allemaal overleefd! Maar ik zou dit echt noooit meer van mijn leven doen.

Opluchting

Eindelijk op Nederlandse bodem! We werden opgehaald door twee hele lieve vrienden, waarbij we ook een tijdje hebben gecrasht tot ik mijn eigen camper weer uit de stalling had gehaald. Het was super lief dat we daar een weekje mochten overnachten, maar het is toch veel fijner om lekker in je eigen comfortabele bubbeltje te kunnen leven.

De bus van mijn vriend is ondertussen ook in Nederland aangekomen (ongeveer 2 weken na ons vertrek) met alle spullen nog intact! Hij rijdt weer en mijn vriend is hem nu weer een beetje verder aan het ombouwen.

Wij zijn erg blij dat we weer veilig thuis zijn en we gewoon lekker in onze eigen taal kunnen communiceren haha. Maar eerlijk is eerlijk, nu we uit alle ellende zijn, kijken we er ook alweer naar uit om komende winter gewoon weer op reis te gaan! We zullen waarschijnlijk samen een kleinere bus aanschaffen en onze beide campers verkopen. Misschien voor sommigen gek, maar wij hadden zelfs in de grote bus het idee dat we overbodige ruimte hadden haha.

Ach ja, ieder zo zijn eigen ding! We gaan binnenkort ook in een klein studio’tje wonen, dus dan is een grote bus natuurlijk ook niet persĆ© nodig. Zolang we in onze nieuwe bus kunnen staan en we een aantal maanden op reis kunnen zonder ons opgesloten te voelen, zijn wij tevreden! Tot zo ver onze pech, vanaf nu hopelijk alleen nog maar vrolijke blogs! šŸ™‚

Een leuke tip voor iedereen die geĆÆnteresseerd is in vanlife is het Vanlife Magazine. Hierin vind je inspirerende verhalen van mensen die in een bus wonen of reizen, diepgaande gesprekken, handige tips en nog veel meer! Ik vind het vooral erg leuk om verhalen te lezen van mensen die ik heb leren kennen via de online camper community. Maar ook voor iemand die nog aan het begin van zijn of haar avontuur staat is het erg inspirerend, motiverend en leerzaam!

Mijn eerste ervaringen met surfen: angst, gespoeld worden en extase

Ik ben nog maar kort geleden Ć©cht begonnen met surfen. Ik wilde het al langer leren, maar ik begon er maar niet aan tot dat ik mijn huidige vriend leerde kennen. Voordat ik op reis ging heb ik zo’n 7x gesurfd, waarvan eigenlijk maar 2x in Nederland (Scheveningen en Ouddorp).

Ik heb in eerste instantie het meest in Frankrijk (Siouville) gesurfd, tijdens een mini roadtrip met een kleine bus, en heb toen voornamelijk heel veel geleerd over de zee. Hoe je golven kunt lezen, wanneer een golf goed is etc. Dat vond ik heel erg tof, omdat je in principe gewoon meer leert over de natuur.

Bang in het water

Ik ben altijd al een beetje bang geweest om onder water te gaan ( onderwater is toevallig genoeg mijn achternaam haha).
Ik ben toen ik heel jong was, tijdens mijn eerste zwemles, onder water terecht gekomen. De zwemleraar zag het vrij laat waardoor ik al enige tijd in zware paniek aan het spartelen was. Toentertijd wist ik natuurlijk nog niet dat je sneller omhoog komt als je ontspant.. Ik weet niet of het in werkelijkheid heel lang duurde, maar wel herinner ik me nog de complete paniek en hoe ik boven probeerde te komen. Ik heb altijd moeite gehad met door het gat heen duiken tijdens zwemles en moest hier zelfs extra lessen voor krijgen in warm water zodat ik meer kon ontspannen.
Sinds die ervaring zwem ik ook als een soort hondje, met mijn hoofd ver omhoog, om maar geen water bij mijn gezicht te krijgen. Allemaal niet erg bevorderlijk als je wil leren surfen haha!

Eerste surfsessie meteen in de wasmachine

Mijn eerste keer surfen was in Scheveningen, het was september en ik ging mee met mijn huidige vriend (die toen overigens nog niet mijn vriend was), en huurde een wetsuit, schoentjes en een softtop. 
Hij is surf instructeur en gaf me dus mijn eerste lesje. Na wat oefenen nam hij me ook mee naar achter. We peddelden door de branding en op het moment dat ik dacht dat we voorbij de golven waren, kwam er ineens nog Ć©Ć©n grote golf. Ik zag mijn vriend eronderdoor duiken, iets wat ik wel in video’s enzo had gezien, maar waarvan ik geen idee had hoe ik dat zo snel moest doen..

Ondertussen weet ik dat dat ook helemaal niet kan met een softtop, maar goed..
Ik klapte toen, met mijn handen aan mijn board geklemd, achterover en werd (in mijn ogen) keihard gespoeld, ik verloor mijn board en kreeg hem tegen mijn hoofd aan. Toen ik weer boven kwam was ik weer bij het strand en ik ging er meteen uit.
Ik voelde me echt niet chill en kon wel janken, maar stoer als ik ben wilde ik dat natuurlijk niet laten zien.
Mijn vriend kwam meteen het water uit en we bleven even op het strand zitten tot ik bijgekomen was. Ik wilde me niet laten kennen dus ik ging er weer in. Ik kan je vertellen dat ik er nog wel raar over heb gedroomd, onbewust bleef het toch een beetje hangen..

Maar ik vond het ondanks die flinke wasmachine wel tof, het lukte me ook in de eerste paar keren al om te staan. Waardoor ik dacht dat ik het allemaal zĆ³ onder de knie zou hebben haha.
Ik heb vroeger veel gesport en was altijd best goed in alles wat ik probeerde, maar ik kan je vertellen dat surfen Ć©cht het moeilijkste is wat ik ooit heb gedaan.
Ik weet niet of dat komt omdat ik het pas op late leeftijd probeer, ik heb toch het gevoel dat je als kind veel sneller dingen oppakt en minder bang bent.
Maar met surfen heb je te maken met zoveel verschillende factoren, die constant veranderen, een sessie is nooit hetzelfde.

De verslavende werking van surfen

Van de paar keren dat ik heb gesurfd heb ik eigenlijk maar Ć©Ć©n keer echt een hele leuke ervaring gehad, waarbij ik niet bezig was met presteren. Waarbij ik gewoon plezier had.
Ik loop namelijk constant tegen mezelf aan, ik wil graag goed zijn in dingen, maar dat kan niet bij surfen. Het is echt een langzaam proces, van heel veel vallen en opstaan.

De keer dat ik het het leukst vond was toen ik met meerdere mensen ging surfen, waaronder twee meiden, die me een beetje hielpen. Ze werkten allemaal bij surfcamps, dus dat was ook een fijn idee voor mij.
Ik had die dag super veel aan mijn hoofd, ik was bij een bezichtiging geweest voor een eigen camper en ik wist echt niet of ik er voor wilde gaan of niet. Mijn hoofd draaide overuren..

Vanaf het moment dat we het water in gingen heb ik helemaal nergens meer aan gedacht, ben ik helemaal in het moment geweest.
En toen ik eruit kwam en lekker warm in de bus van m’n vriend zat werd ik echt overspoeld door een gevoel van extase.
Dat je dat gevoel kan krijgen van iets natuurlijks, dat kende ik nog niet echt. En vanaf toen keek ik er echt naar uit om het vaker te doen. Ik snapte nu pas waarom iedereen surfen zo verslavend vindt! Dit was het gevoel waarover ik had gelezen en waardoor mijn interesse was gewekt. Een gevoel van mindfullnes, kalmte, plezier, uit je hoofd en in je lichaam. Dat die extase er naderhand bijkwam maakte het nĆ³g beter!

Uiteindelijk heeft het wel weer even geduurd voor ik het water in ben gegaan, je bent toch best afhankelijk van veel factoren. Ik woon vrij ver van de zee, had geen eigen surfgear en durf ook echt nog niet op eigen houtje te surfen. Dus ik heb gewacht tot ik met mijn vriend op reis ging langs de kust van Europa. Hier heb ik voor mijn doen heel veel gesurfd en veel meer geleerd.

Een echte aanrader als je graag leest over surfen is het boek: mindfulness and Surfing; Reflections for Saltwater Souls. Een heel fijn en leerzaam boek waarin wordt verteld over de geschiedenis van surfen, body mindfulness en hoe de oceaan ons helpt om onze plek in deze wereld te vinden. Daarnaast staan er mooie mindfulness oefeningen in voor zowel op het strand als in het water!

Autopech in Spanje: hoe onze terugreis in een nachtmerrie veranderde (deel 1)

De laatste weken van onze reis zijn voor ons echt ellendig geweest.
We kregen voor de tweede keer deze reis autopech en in het begin ben je dan nog best relaxed. Dan denk je: we weten wat er gaat gebeuren en we maken er het beste van.
Je zet alles weer in beweging: sleepwagen regelen, taxi regelen (door corona mag je niet mee met de sleepwagen), belangrijke spullen inpakken etc.

Wanneer je met een kat reist, is het alleen wel extra vervelend. Zij moet nu voor de tweede keer langs de weg met ons wachten tot de taxi er is. Met langsrazende auto’s, wind etc. Daarna een taxi in waarvan de geur haar onbekend is. Allemaal factoren die voor stress zorgen.
Wij voelen ons dus extra rot a dat het wƩƩr gebeurt. Maar we kunnen er weinig aan veranderen, dus daar gaan we maar weer.

Slechte communicatie en asociaal behandeld

De eerste sleepwagen die kwam was te klein, ondanks dat we duidelijk hadden gezegd hoe groot en zwaar de bus was (lekker bezig weer ANWB).
Na lang wachten kwam er een nieuwe.. We werden dit keer gesleept naar een garage in Toro die nog drie dagen dicht was vanwege de feestdagen. De vorige keer hadden we ook in het weekend pech, toen hebben we ons eigenlijk heel erg vermaakt tijdens het wachten. We zijn toen lekker gaan skaten en houtbewerken.
Dus we vonden het geen probleem, we konden in de bus slapen en we hadden zoiets van we maken er gewoon weer iets leuks van.

Maar de ochtend erna komt er ineens weer een sleepwagen die ons abrupt naar een andere garage kwam slepen. We hadden nog niets ontbeten, onze tanden nog niet gepoetst etc.
We werden al vastgemaakt voor we konden vragen wat het plan was.
Toen we het vroegen werd ons verteld dat we naar de Mercedes dealer in Zamora zouden gaan.
Wij wisten van niks, want de anwb had helemaal niets aan ons doorgeven.
Dus zonder dat we Ć¼berhaupt na konden denken over wat we zelf graag wilden, waren we alweer onderweg.

Aangekomen bij de Mercedes dealer kregen we te horen dat we de bus uit moesten, dat de kat eventueel kon blijven zitten.
Maarja wat is dan het beste? Ik wist het echt niet.. in de bus voelt ze zich veilig, maar die monteurs zitten wel met de autodeur open en zijn telkens in de weer.. Maar ik kan moeilijk de hele dag met haar op de stoep gaan zitten. Ik koos ervoor om haar in de bus te laten, maar ik had er al snel spijt van.
Die monteurs gooiden de garagedeur dicht en ik voelde me mega machteloos omdat ik niet wist wat ik moest doen.

Vanaf het begin werden we al enorm asociaal behandeld. De sleutels werden uit Carlo’s handen gerukt en niemand wilde z’n best doen om via google translate aan ons uit te leggen hoe en wat. In noord spanje spreekt bijna niemand engels en ons spaans is gebrekkig, dus dat maakte de hele situatie ontzettend lastig.

Toen ging de garage ook nog eens dicht voor de siĆ«sta. Ik zei in t Spaans dat ik m’n kat uit de auto wilde halen, maar dat kon niet want alle alarmen zaten er al op. Weer zonder iets door te communiceren..
De manier waarop er met ons om werd gegaan was echt klote.

Zodra ze weer open gingen heb ik lillie gepakt en ben buiten gaan zitten met haar, wat brokjes en water. Ze zat voornamelijk in haar mandje, maar af en toe liet ik haar er even uit om een beetje rond te kunnen lopen.
Wat voelde dat als een opluchting.. het is niet ideaal, maar dan is ze ten minste gewoon bij mij!

Na een hele dag op de stoep te hebben gezeten was de bus gemaakt. We hebben ongeveer 8u buiten gewacht, gelukkig was het lekker weer.
Ik voelde me nog steeds ellendig na de stressvolle en vermoeiende dag, maar goed het zit er weer op..

wachten, wachten en nog eens wachten

We zijn naar een mooie camperplek in de buurt gereden om te overnachten. De dag erna zijn we nog geen vijf minuten aan het rijden of de auto valt weer uit.
Ik kon wel janken.
Maar ja, wat kan je verder? Dus wij weer de anwb bellen, het hele riedeltje opnieuw.

Dit keer konden we niet meteen naar de Mercedes dealer gesleept worden, want het was weer siĆ«sta…dus werden we gedropt op een industrieterrein in de buurt.
Er werd ons verteld dat we straks weer opnieuw een sleepwagen en taxi moesten regelen om alsnog bij de dealer te komen (die er 10 min vandaan was).
Wat een onzinnig gedoe allemaal.

Op dat industrieterrein komen we erachter dat we daar helemaal geen bereik hebben. Bellen lukte niet en mijn vriend had ook geen internet.
Gelukkig deed mijn internet het op de een of andere manier wel en hebben we via zijn ouders de anwb weten te bereiken. We waren ondertussen helemaal klaar met de dag dus spraken af om op het industrieterrein te overnachten in de bus en in de ochtend gesleept te worden.

Om 9u de dag erna werden we weer naar de dealer gebracht. We hadden een tas met spullen, de kattenbak en lillie in haar reismandje uit de bus gehaald voor t geval we naar een hotel moesten.
Car is naar binnen gegaan om alles voor de bus te regelen en ik bleef buiten met lillie, terwijl ik ondertussen een hotel probeerde te regelen.
Voor iemand die het al verschrikkelijk vindt om de huisarts te bellen, is telefonisch een hotel regelen (in het Spaans) echt een opgave.. Maar het was gelukt.

We konden pas in de middag inchecken en rond die tijd werd ons verteld dat de bus om 16.00 klaar zou zijn.
Dus we besloten om nog maar even de tijd uit te zitten (dit keer mochten we “gelukkig” wel binnen wachten, wat een service).
Na 16.00 werd er gezegd dat het nog Ć©Ć©n a twee uur duurde. En daarna weer. Uiteindelijk hebben we 10uur!!! Lang bij de dealer gezeten.  Het enige wat ze hadden gedaan was drie kabeltjes vervangen.
We hadden echt het gevoel dat ze maling aan ons hadden en andere klanten voor lieten gaan, terwijl wij in de stress zaten te wachten..

Ze hebben een proefrit gedaan en de auto reed weer.. wij hadden er nog steeds helemaal geen vertrouwen in, omdat dit is hoe t de vorige keer ook ging. We hebben overnacht om de hoek van de garage, omdat we niet ver ervandaan durfden te rijden. De dag erna voelden we ons ellendig, zenuwachtig, misselijk.
Eigenlijk durfden we al niet meer te gaan rijden, maar ja blijven staan kan ook niet.
We startten de auto, laten hem lekker even warmdraaien.. we rijden weg.. en ja hoor, weer hetzelfde geluid en de auto die uitvalt. Het gevoel wat er dan door je lichaam gaat, is niet te omschrijven. Je weet dat je weer een ellendige dag tegemoet gaat en Lillie weer enorm veel stress zult moeten bezorgen.

Het vervelende is dat als je hem opnieuw start en langzaam rijdt, hij het soms gewoon doet. Het maakt het enorm lastig om het probleem te vinden. EƩn voordeel: Dit keer konden we dus gelukkig wƩl langzaam en tegen het verkeer in (zodat we niet om hoefden te rijden) zelf naar de dealer rijden.

Een dure grap

Via een vertaler van de anwb heeft car weer geregeld dat ze er naar gaan kijken. Er wordt ons verteld dat we voor een week!! een hotel moeten zoeken.
Er zit een fout in het elektronisch systeem en het duurt even voor ze dat hebben vervangen. Ze gaan hem opsturen naar een specialist.. Mijn vriend heeft ondertussen al 400 euro uitgegeven aan vier kabels van de injectoren, die vervangen zijn. Dit nieuwe grapje zal 600 euro gaan kosten.

Het vervelende is dat mijn vriend te laat zijn anwb abbonement heeft afgesloten, dus ondanks dat hij betaald voor pechhulp in het buitenland, hotels, vervangend vervoer etc. heeft hij nul rechten. De anwb wil ons eigenlijk niet helpen vanwege de kleine lettertjes en we hebben “geluk” dat ze ons al die keren wilden slepen. We moeten dus alles eromheen zelf betalen en dat is een hele dure grap. We hebben alle opties bekeken en berekend qua kosten (ondertussen denken we erover na om hem naar Nederland te laten repratiĆ«ren, wat ongeveer 2000 euro kost) en we besluiten hem maar te laten maken, in de hoop dat ze nu wel goed de tijd nemen voor ons en de auto Ć©cht maken. Dus weer een taxi in en dit keer zo snel mogelijk naar een hotel.

Ondanks dat zo’n nieuwe, gek ruikende omgeving ook spannend is voor lillie, kunnen we nu wel even een paar dagen een soort van ontspannen en settelen. Even een beetje afstand doen van deze situatie. Wij voelden ons over alles mega schuldig tegenover Lil, dat ze telkens de bus in en uit, taxi in en uit moet. Dan weer op straat wachten, dan weer bij de garage.
We zitten er best wel een beetje doorheen en voelen ons machteloos. Het enige wat we kunnen doen is afwachten en hopen dat dit Ć©cht de laatste keer is.

We proberen bij alles wat we doen, het zo comfortabel mogelijk te maken voor haar. Zij is sowieso onze prioriteit.
Vanlife met een kat is super fijn en leuk en zonder deze pech was het echt prima geweest. Maar door deze hele situatie zou ik haar tijdens de volgende reis wel echt bij een vriendin laten. Dit wil je haar gewoon besparen.

Eindelijk gemaakt?

Na zeven dagen in een hotel en nog een taxiritje naar de dealer tussendoor, is de bus weer gemaakt. Het waren ineens toch de injectoren en deze zijn gereviseerd (1500 euro), maar wel logischer dan dat het aan de ECU lag. Wel gek want wij hadden de eerste keer bij de dealer al gevraagd of het de injectoren waren, maar zij zeiden dat ze in orde waren. Maar goed..
We zijn weer naar een zelfde plekje gereden om te overnachten en de dag erna gaan rijden. Mijn vriend had er geen vertrouwen in en voelde zich echt vreselijk achter het stuur, maar ik had op de een of andere manier wel het gevoel dat het dit keer goed zat..

Weten hoe onze terugreis verder verliep? Lees dan verder in de volgende blog!

Toiletverhalen

Het is een veelbesproken onderwerp onder vanlifers, en een vraag voor mensen die nog nooit in een bus hebben rondgereisd. “hoe doe je dat nou eigenlijk met naar de wc gaan.. En waar douchen jullie in godsnaam? Als je in je bus woont is het ook gewoon minder makkelijk allemaal.
Ik zal in deze blog uitgebreid vertellen over onze douche en toiletverhalen!

Klopt het dat je heel erg weinig doucht?

Ja, dat klopt wel.. Wij waren in eerste instantie van plan om een douche in de bus te bouwen, ik zag het niet zo zitten om in de winter koud te moeten douchen. Maar omdat de bus in zo’n korte tijd gebouwd moest worden en we gewoon heel graag de warmte op wilden zoeken, hebben we het niet meer gedaan.
Mijn vriend heeft een buitendouche gebouwd via een tank op het dak en een tuinslang met een fijne sproeikop. Deze kan ook aangesloten worden op de watertanks onder de bus. Onderweg kwamen we er ook achter dat het veel warmer was in Spanje/Portugal dan wij hadden verwacht in de winter. Dus dat koud douchen was helemaal niet zo erg.
We hebben de douche alsnog niet erg vaak gebruikt, we waren best veel in de zee te vinden.. om te surfen, maar ik nam ook best veel koude duikjes, dus je voelt je dan ook niet zo vies.

Hoe vaak douchen jullie dan onderweg?

Hoe vaak je kunt douchen wanneer je in een bus rondreist verschilt heel erg, in het begin reden we elke dag lange stukken dus dan douche je best weinig. We zochten vaak na een week, of twee weken een camping op om even lekker gebruik te maken van alle diensten. Maar een camping kost al gauw tussen de 15-25 euro (zelfs in het laagseizoen) dus dat is best prijzig als je het eigenlijk alleen maar doet om te douchen.

Toen we uiteindelijk bij de kust waren gingen we dus vaak de zee in.
En soms vulden we gewoon een teiltje met wat warm water waarmee we onszelf wasten. Het was niet het meest praktische teiltje, je kon hem inklappen en soms als ik er dan teveel tegenaan leunde bij het hurken klapte die ineens in haha. Maar toch was het best fijn, we voelden ons hierna wel het meest fris!

In spanje hebben we bij de broer van mijn vriend kunnen douchen, wat heel fijn was. En we hebben in zuid spanje ook een keer twee nachten in een hotel geslapen dus toen heb ik vrijwel de hele tijd in bad rondgedobberd. Je ziet het wel meer voorbij komen, vanlifers die een aantal dagen in een hotel gaan zitten. Wij dachten dat we er super erg van zouden genieten, maar eigenlijk voelden we ons er helemaal niet thuis en wilden we na Ć©Ć©n nacht alweer terug naar de bus.

Het fijnste was het toen onze vrienden langskwamen, want toen konden we onbeperkt warm douchen bij hun Airbnb. We waren daar altijd welkom! We hebben er wat wasjes gedraaid, onze wetsuits gewassen en daarnaast konden we er ook gezellig komen barbecuen en lunchen.

In de laatste weken hebben we vanwege heel veel autopech veel in hotels gezeten, voor m’n gevoel heb ik toen echt meer gedoucht dan nodig haha. Ik heb altijd best wel snel last van een droge huid en eczeem en dit kwam meteen weer helemaal terug. Balen, want het ging zo goed toen ik vrijwel elke dag in de koude, zoute zee zwom. Het voelt ook heel raar om ineens zoveel te kunnen douchen, het voelt ook niet alsof het echt nodig is. Je raakt uiteindelijk gewoon een beetje gewend aan het weinig douchen en als je stinkt, stink je allebei dus dat maakt het ook weer minder erg haha.
Ik had van te voren verwacht dat ik het meer zou missen, maar dat viel reuze mee.
En daarnaast zijn die koude douches en duikjes dus ook nog eens veel beter voor je huid en haar!

Plas en poepsituaties

We hebben een portapotti uit mijn eigen camper meegenomen in de bus van m’n vriend. Het is in principe een chemisch toilet, wat ik wel jammer vind, maar een compost toilet is echt heel erg duur (rond de 1000 euro). In het begin gebruikten we de schoonmaak vloeistoffen die ik erbij had gekregen. Toen deze op waren en we ze nergens konden vinden in het buitenland, zijn we overgestapt op natuurazijn. Daar ben ik veel blijer mee, want dat is helemaal niet slecht voor de natuur. Als de klep open gaat ruik je natuurlijk wel een azijnlucht en we hebben het gevoel dat je misschien iets eerder geurtjes ruikt dan met het chemische spul, maar dat vinden we het wel waard!

Toen we eerst in mijn camper woonden plasten we daar eigenlijk alleen op en we poepten op openbare toiletten, bij familie of vrienden haha.
Uiteindelijk was ik het wel zat om het op te houden tot we ergens konden, dus na een paar weken zijn we toch maar gewoon op onze portapotti gaan poepen (wat echt een verademing was haha)

We zijn aan het begin van onze reis naar het buitenland nog best vaak buiten naar de wc geweest, vooral als er gewoon bosjes in de buurt waren.
Daar hebben wij allebei sowieso geen problemen mee. Buiten naar de wc gaan voelt best bevrijdend en is soms zelfs fijner dan op een openbaar toilet!
We proberen dan altijd onze papiertjes mee te nemen om weg te gooien, in plaats van in de natuur achter te laten. Dat is namelijk iets wat je echt veel ziet op overnachtingsplaatsen, struiken vol papier.. Super zonde en onnodig!

Je vraagt je misschien af of het niet ongemakkelijk is om in zo’n kleine ruimte naar de wc te gaan, waar de ander alles kan horen en ruiken šŸ˜‰
Maar ik kan je vertellen; zelfs dat went!
Ik vermeed het onderwerp van poepen en scheetjes liever voordat we in een bus woonden. Ik vond het al ongemakkelijk als ik beneden naar de wc ging terwijl mijn vriend boven was (super onnodig, i know)
Maar ik kan je vertellen dat je er op deze manier heel snel overheen bent.
Plassen doen we sowieso zonder moeite terwijl de ander ernaast zit.. Maar als een van ons moet poepen dan gaat de ander altijd even voorin zitten, of als degene nog in bed ligt gewoon even omgedraaid liggen.
Ik heb wƩl ƩƩn keer buikgriep gehad en toen vond ik het toch wel even kut om naar de wc te gaan waar mijn vriend praktisch naast zat. Maar goed zo leer je elkaar weer een beetje beter kennen haha en ik vind het eigenlijk heel chill dat we die schaamte lekker voorbij zijn.

Leuke ervaringen met het legen van de portapotti

Je hebt veel benzinepompen, supermarkten en andere losplaatsen waar je je toilet kunt legen en via de app park4night kun je o.a. servicepunten vinden waar je je vuil water en toilet kan legen. Super handig, maar soms ook best ongemakkelijk..

Op de een of ander manier is het vullen van de watertanks de taak van mijn vriend geworden en het legen van de portapotti die van mij.
Ik moet zeggen dat ik er niet altijd zin in heb om onze mix van plas en poep in een gat te mikken, maar over ’t algemeen is het wel te doen.

Het gebeurde wel vaker dat er bij een tankstation groepen mensen rondhingen terwijl wij de wc moesten legen.. Ik voelde me altijd enorm bekeken en was blij als het er weer op zat. ƉƩn keer zijn we naar een losplaats geweest op iemands terrein, dat was mega ongemakkelijk, omdat die man bleef staan kijken terwijl ik alles in die put kieperde.
Dat je zelf naar je ontlasting in vloeibare vorm moet kijken is al erg genoeg, maar dat er dan een vreemde over je schouder meekijkt is niet heel comfortabel haha.

Of we het missen om gewoon een normale wc te hebben en door te kunnen trekken… JA zeker weten!
We kijken er echt wel naar uit om gewoon weer onze eigen badkamer te hebben straks.
Maar voor een paar maanden op deze manier leven is echt niet zo erg en alles went vanzelf, dus laat je je er in ieder geval niet door tegenhouden! Het leuke is ook dat iedereen die in een bus of camper woont dezelfde dingen meemaakt en moet doorstaan en dat geeft in ieder geval een heel leuk onderwerp om over te praten en lachen als je elkaar ontmoet!

Geld verdienen terwijl je rondreist, hoe werkt dat?


Een paar maanden geleden ben ik begonnen met mijn verdieping in online werk, omdat ik heel graag locatie onafhankelijk wilde kunnen werken. De ultieme droom is natuurlijk om niet meer in loondienst te hoeven. Om geen 9-5 baan te moeten hebben om rond te komen, maar om te gaan en staan waar je wil.. Je eigen werktijden kiezen, zelf bepalen hoe je je werk doet, kunnen reizen en ondertussen een inkomen blijven genereren. Maar hoe werkt zoiets?

Een passief inkomen
Zoals ik in een andere blog heb geschreven kun je geld verdienen met low ticket affiliate marketing, waarmee je een passief inkomen kunt genereren. Dat houdt in dat je er maar Ć©Ć©n keer iets voor hoeft te doen en vervolgens meerdere malen aan kunt verdienen. Je kunt dus letterlijk geld verdienen terwijl je slaapt.

Het is wel iets waar je even de tijd voor moet nemen om het begin onder te knie te krijgen, maar met behulp van de community en videotrainingen van de Affiliate Marketing Revolutie van Jacko Meijaard is het echt een eitje. Er wordt stapje voor stapje uitgelegd hoe het werkt, dus je hoeft het alleen maar na te apen. En als je toch iets niet snapt kun je je vragen stellen in het forum, waar een hele boel experts je super snel en uitgebreid helpen. Ik kan je vertellen dat het de moeite waard is, want als je dat eerste mailtje krijgt waarin staat dat je je eerste commissie hebt ontvangen, ben je zo ontzettend gelukkig!

Zelf had ik een doel gesteld dat ik het een jaar lang wilde proberen, en als het dan niet zou lukken dan had ik het tenminste geprobeerd. De valkuil is namelijk dat je niet meteen in de eerste maanden resultaat ziet en opgeeft. Maar ik ben zo blij dat ik gewoon door heb gezet, want het kan dus toch, en dat zonder veel geld te investeren!! Dus als je online geld wil verdienen, maar niet zoveel geld hebt (of ervoor over hebt) om erin te investeren, is dit de perfecte oplossing!

Een mastermind
Een tijdje na het werken met low ticket services ben ik via via terecht gekomen bij een online mastermind. Een mastermind is eigenlijk een soort community, opgezet door ervaren entrepeneurs, waar mensen in zitten van overal ter wereld die online (willen) werken. De Ć©Ć©n is al verder in zijn of haar journey dan de ander en zo kan iedereen elkaar een beetje op weg helpen.

Mijn mentors, een jong stel uit Nederland en Amerika, werken al jaren online en hebben gaandeweg ontzettend veel geleerd over allerlei verschillende manieren om geld te verdienen. Denk hierbij aan copywriting, high ticket affiliate marketing, crypto currency, maar ze kunnen je ook helpen met het opzetten van je eigen bedrijf in welke sector dan ook. Er zitten mensen in de community die coaching bedrijven zijn gestart of in de beauty of food industrie zitten, maar ook fotografen, bloggers, schrijvers kunnen leren hoe ze hun skills en passies om kunnen zetten in een eigen brand en goed verdienend bedrijf.

Onze mentors hebben enorm veel ervaring en ze delen al hun kennis met ons via online meetings, brainstorm sessies en videotrainingen. Daarnaast is er een discord channel waarin je al je vragen kunt stellen, tips kunt geven en het leukste van alles: wins kunt delen! Het is zo motiverend om te lezen dat mensen die je voor zijn gegaan inkomsten maken en het geeft zoveel meer vertrouwen in het hele proces. Het is een hele supportive groep, waarin iedereen elkaar ophyped en motiveert om het beste uit de ervaring te halen.

De mastermind waar ik in zit is heel erg gericht op het resetten van je mindset, hoe je over geld denkt, hoe je over marketing denkt en onze mentors leren ons echt om vertrouwen te hebben in jezelf en je service of business. Ze werken ook veel met de law of attraction, positivieve affirmaties en dankbaarheid, waardoor je in een fijne en positieve routine komt. Ik zit nu een paar maanden in deze community en ik ben al zo ontzettend veel gegroeid en ik kan niet wachten om nĆ³g meer te leren.

De enige drempel waar je overheen moet voor je zo’n mastermind in gaat is het maken van die investering in jezelf. Het verschilt per mastermind, maar doordat je enorm veel nieuwe skills geleerd krijgt waar je de rest van je leven op kunt bouwen, kost het ook wat. Ik was nooit iemand die snel veel geld in iets investeert, dus dit was echt even spannend. Nu ik een aantal maanden in de community zit heb ik zoveel geleerd over hoe ik bijvoorbeeld met geld omga, hoe ik ertegenaan kijk en mijn bewustzijn rondom het hebben van een bedrijf, sales, geld, rijkdom is enorm gegroeid. Het is zo interessant om na te gaan bij jezelf hoe weinig je in jezelf investeert, omdat je het zonde van je geld vindt.

(boekentip over money mindset : Rich Dad Poor Dad)

En wanneer je het, net als ik, lastig vind om veel geld in jezelf te investeren.. Zie het dan als een korte opleiding en probeer er gewoon zoveel mogelijk uit te halen. Je betaald ook een enorme bak met geld voor een nieuwe studie die je leuk vindt, dus waarom zou je het niet doen voor korte trainingen en online programma’s? Ik geloof oprecht dat ik in deze community zoveel meer handvaten krijg aangereikt, waar ik in het “echte leven” iets aan heb, dan tijdens een reguliere opleiding.

Ik had natuurlijk wel het geluk dat ik de afgelopen jaren erg veel gespaard heb, anders had ik het waarschijnlijk moeilijker gevonden om het te betalen. Maar je moet je ook bedenken dat als je straks een high ticket service of bedrijf hebt, je die investering zo terug verdient (met een beetje inzet al in 2-3 sales). En lukt dit niet meteen, dan was het een investering in jezelf waarvan je ontzettend veel hebt geleerd, en dat kan nooit kwaad.

High ticket en low ticket inkomen
Het verschil tussen high en low ticket services is dat je bij een low ticket inkomen maandelijks veel meer sales moet maken om een redelijk inkomen te hebben (maar als je het werk ervoor eenmaal hebt gedaan kun je achterover leunen). Werk je met high ticket services of producten dan heb je soms maar ƩƩn of twee sales/cliƫnten per maand nodig om tot eenzelfde bedrag te komen. Natuurlijk komt er wel veel meer kijken bij het opzetten van een high ticket service, je kunt niet zoals met low ticket affiliate marketing een passief inkomen genereren. Je moet eerst echt heel veel leren over marketing, sales en de huidige markt. Je moet research doen, je eigen brand opbouwen, netwerken en dƔn pas begint het echte werk. Maar als je in een korte tijd veel geld wil verdienen is dit wel het beste om te doen.

Het ligt er dus echt heel erg aan wat je meer aanspreekt en hoeveel je bereid bent te investeren qua tijd Ć©n geld. Voor nu verdien ik gewoon lekker online via een passief inkomen, terwijl ik me verdiep in het opzetten van mijn eigen high ticket service, zodat ik hopelijk in de toekomst mijn eigen bedrijf op kan zetten!